Als zorgprofessionals lopen we mee op iemands levenspad. Met veel ruimte voor eigen regie, een centrale rol voor het persoonlijke netwerk en dichtbij als het echt nodig is. Ons vakgebied en onze rol kenmerkt zich door specifieke ervaring, kennis en expertise. Die expertise helpt ons om kwalitatief hoogwaardige, veilige en passende zorg te bieden. Bij Cello werken veel bijzondere mensen met hun eigen expertise. In deze rubriek verdiepen we ons samen met een expert in een belangrijk onderwerp. Deze keer vertellen onze Tessa Fermont en Rosalie Megens over hun werkzaamheden als bedrijfsjurist bij Cello.
Rosalie werkt ondertussen alweer vier jaar bij Cello en had altijd al interesse in de gehandicaptenzorg. “Ik heb voor de zorg gekozen omdat het altijd over mensen gaat en het een organisatie zonder winstoogmerk is. Ik vind het belangrijk dat mijn werk iets bijdraagt aan de kwaliteit van leven.” Tessa vult aan: “Je doet een wezenlijke bijdrage aan het leven van mensen.”
Van cliëntcasus tot beleidsstuk Het werk als jurist is ontzettend breed, vertellen Rosalie en Tessa. “Op fiscaal recht (belastingen) na zijn we echt met alle rechtsgebieden bezig, dat maakt het zo leuk. Het is elke dag een verrassing waar je mee aan de slag gaat,” aldus Rosalie. “Die afwisseling, van complexe casuïstiek tot beleidsstukken, moet je liggen.”
De werkzaamheden zijn zeer divers en raken veel rechtsgebieden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan:
Rosalie legt uit dat ze vaak te maken hebben met overlappingen: “Soms zijn we bezig met een gezondheidsrechtelijke vraag over een cliënt, waarbij de vraag rijst of informatie gedeeld mag worden met ouders, waardoor de vraag ook de privacy van een cliënt raakt.” De kwesties zijn vaak gevoelig en ingrijpend, waarbij de kwetsbare positie van cliënten altijd voorop staat.
In gesprek gaan De functietitel ‘jurist’ roept vaak de associatie op dat er ‘echt wel iets aan de hand zal zijn’, wil een jurist betrokken worden. Maar Tessa en Rosalie benadrukken dat het tegenovergestelde waar is: ze willen graag juist zo laagdrempelig en vroeg mogelijk betrokken worden.”Mensen willen vaak juridiseren: ‘Mag dit juridisch wel?’, krijgen we dan de vraag,” vertelt Rosalie. Maar de eerste reactie van de juristen is altijd de-escaleren. “Vaak moet je een paar stappen terug doen en je afvragen: moet je het nu in een juridisch antwoord zoeken, of ga je eerst goed met elkaar in gesprek: zijn er andere oplossingen?”
De juristen zien zichzelf als mensen die het beste voor iedereen willen, waarbij ze creatief met de rechtsregels omgaan. Tessa omschrijft het als ‘omdenken’.” Je hebt natuurlijk een rechtsregel, die ik dan zie als een soort mal die je op een praktijksituatie legt. Maar je kan niet altijd alles juridisch bereiken op de manier waarop jij dat als mens zou willen doen. Dus kijk je naar feiten en die koppel je soms los van gevoel.” Door het bewaren van een professionele afstand kunnen ze een casus van alle kanten bekijken. Ze zien de uitzondering: “99% gaat goed, 1% komt bij ons.”
Trots op de samenwerking en de waardering De houding ten opzichte van de juristen is de laatste tijd positief veranderd. Rosalie en Tessa ervaren dat collega’s hen steeds vaker benaderen als waardevolle partners en als mens en collega. Ze benadrukken: “Wij behartigen echt de belangen van de medewerkers én de cliënt, daar zijn we heel trots op,” vertelt Tessa. Maar het werk is niet altijd makkelijk, geeft Rosalie toe. “Het zou niet eerlijk zijn als ik zeg dat de verhalen en vraagstukken die ik tegenkom altijd even leuk of positief zijn. Er zitten soms complexe, zelfs schrijnende situaties tussen, waarbij er vaak naast een juridische vraag ook een ethisch vraagstuk ligt. Ook uit die lastige casuïstiek haal ik voldoening, hoe gek dat misschien klinkt. De belangen zijn dan groot of tegenstrijdig. Het doet me goed als ik bij kan dragen aan een stukje duidelijkheid en zorgvuldigheid.”
Rosalie is ook erg trots op de samenwerking met Tessa, zowel op professioneel als privégebied. “Alleen zou ik dit werk nooit kunnen doen. We zijn een afdeling van twee en werken nauw samen, dus een klik hebben is nodig. Dat sparren is heel fijn, of even ventileren. Met een lach op ons gezicht en een stukje humor dragen wij dat het belang van onze medemensen voorop moet staan.”
